เธอเป็นคนทันสมัย หัวไว ใจร้อน
ฉันเป็นคนล้าสมัย หัวช้า ใจเย็น(กว่า)

เธอบอกฉันว่าทำไมต้องพูดเหมือนเราเข้ากันไม่ได้
ฉันหัวเราะ คิกคิก..อยากให้เธอได้เห็นความน่ารักของเธอเอง
ฉันบอกเธอด้วยด้วยความต่างของ ที่มัดฉันและเธอไว้ตอนนี้ ที่ทำไห้ฉันอยากอยุ่กับเธอ
คงคล้ายกับหอมใหญ่ที่เธอไม่ชอบ แต่เมื่อมาประกบเป็นแฮมเบอร์เก้อ
จนบางครั้ง..พาลอร่อยอย่างไม่น่าเชื่อ..
หึหึอีกครั้ง...เธอยิ้มและเห็นด้วย
ฉันบอกเธอว่าขอบคุณ
ฉันรู้สึกปิติในการได้มองเธอ ฟังความคิดของเธอ ฉันว่าเธอน่ารักแบบเด็กๆ
อีกครั้งที่เธอคงอยากฆ่าผม นั่นแหละเธอ... :)
ผมขอบคุณเธอสำหรับบางอย่าง ที่เรามองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ มีการเคลื่อนที่จากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่ง
มีการเพิ่มขึ้นและลดลง อย่างเอาแต่ใจ
ขอบคุณเธออีกครั้งกับความรุ้สึกดีๆ ที่ฉันได้รับมันตลอดที่อยู่กับเธอ
และอีกครั้งที่ฉันเองก็รุ้สึกว่าหัวใจฉันเต้น เต้น เพลงรักที่ขาดหายจากท่วงทำนอง
กลับมีจังหวะ เชิญชวนมาเจ้นระบำร่ายรำ
และถ้าเธอไม่รังเกียจละก็ ฉันเองอยากจะชวนเธอร่ายรำไปด้วยกัน
กับเพลงรักที่เรากำหนดจังหวะและท่วงทำนอง ด้วยเราเอง
แม้ไม่รุ้มันจะจบลงเมื่อไหร่ก็ตาม....