-การพบกัน- ฝุ่นควันที่คละคลุ้งออกมาจากร่องประตูไม้ ล่องลอยมาอย่างต่อเนื่อง นานเท่าไรไม่รู้ที่สาวน้อยมอมแมมเผลอหลับอยู่ข้างบานประตูนั่นเอง กระทั่งเธอตื่นขึ้นเพราะเสียงเอะอะโวยวายของชายผู้หนึ่ง “เฮ้ มาดูตัวประหลาดนี่ซิ ทั้งสกปรก ทั้งผอม หยี๋” ทั้งเสียงโห่ร้อง เสียงหัวเราะของหญิงบริการดังลั่นห้อง ทุกคนมองว่าเธอเป็นตัวประหลาดที่พบหน้าคลับแห่งนี้ แม้ว่ามีหลายคนที่ยืนเงียบ และแสดงท่าทางไม่เห็นด้วยกับคำพูดและการกระทำของบุคคลเหล่านั้น แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางที่คนเหล่านั้นจำนำเธอผูกแขนผูกขา จับนอนราบไว้ที่โต๊ะตัวหนึ่ง เมื่อเธอฟื้นและพบว่าตัวเองถูกมัด สาวน้อยดิ้นสุดแรงจนตกลงมาจากโต๊ะ ถุยน้ำลายใส่ผู้คนที่รายล้อม ไล่กัดและทำร้ายผู้ที่หัวเราะเยาะใส่เธอ “แหม ลิงตัวนี้ซ่าไม่เบาแฮะ เอาไปเลี้ยงสักตัวมั้ย” เสียงหัวเราะดังขึ้นมาอีก และต่างก็ไล่จับเธอ สาวน้อยวนวิ่งหนีพวกที่ไล่ตามจนหมดแรง เธอสะดุดขาเก้าอี้ล้มลงคว่ำกับพื้น รองเท้าผ้าใบเก่าๆสีขาวจนกลายเป็นสีครีม กับขากางเกงผ้าใหมสีขาวอยู่ตรงหน้าเธอเมื่อลืมตาขึ้น สาวน้อยประหลาดใจในสิ่งที่เธอเห็น เพียงมองปราดเดียวเธอรู้ว่านั่นเป็นอาภรณ์ของผู้มีอันจะกิน แต่ทำไมถึงมาอยู่ในสถานที่แบบนี้ได้ ร่างของเธอค่อยๆลอยขึ้นด้วยแรงฉุดแขนทั้งสองข้างของเธอ เขายกเธอขึ้นได้อย่างสบายๆ สายตาของเธอเลื่อนตามลำตัวจับจ้องมองเสื้อผ้าของผู้ที่ฉุดเธอขึ้นมา นอกจากเขาจะใส่กางเกงสีขาวแล้ว ยังใส่เสื้อคลุมสีขาวอีก เสื้อตัวในมีลายปักใบไม่สีเขียวบนพื้นสีส้มอ่อน และผ้าพันคอผ้าแพรผืนยาวถึงเอวสีขาว เย็บปลายด้วยใหมพรมสีขาวสะอาดเป็นริ้วๆ “ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ” เสียงทุ้มในลำคอของชายผู้หนึ่งดังเข้าโสตประสาทการได้ยินของเด็กสาว ขณะที่เธอเองก็ตั้งสติไม่อยู่ สายตาเลือนลางเหลือเกิน เธอพร่ำบ่นว่า “ตุ๊กตา ของฉัน ตุ๊กตาฉันเอาคืนมา ...” เธอพยายามดิ้นให้หลุดจากมือใหญ่หนาที่ประคองตัวเธอไว้ และเอื้อมไปค้าตุ๊กตาหมีเก่าๆที่กำลังจะถูกรุมทึ้งจากหลายๆคนในที่นั้น เธอร้องตะโกน อย่า!! ก่อนที่สายตาพร่ามัวจะดับลง และรู้สึกเหมือนบางสิ่งบางอย่างที่อบอุ่น กลิ่นกายหอมคละคลุ้งโอบอุ้มเธอไว้........... (ติดตามชม ตอนต่อไป)