หลังจากตำรวจจิตในจับกุมจิตใต้สำนึกเลวๆที่คอยสิงสูมนุษย์บางคนได้
นี่คือคำสารภาพที่เป็นความลับที่สุด

“ฉันกลัว กลัวความอ่อนแอของตัวเอง กลัวคนอื่นจะรู้ถึวความอ่อนแอ กลัวถูกรังแก
ฉันจึงรังแกคนอื่นก่อน ทำตัวเกเร จะได้ไม่มีใครกล้าทำอะไรฉัน
ทำตัวกากๆ แกล้งคนอื่นไปเรื่อย ส่วนนึงก็ทำให้รู้สึกเก่งด้วย
แต่ความจริงฉันไม่ได้เก่งอะไรเลย

ฉันกลัวปมด้อยตัวเอง กลัวคนอื่นจะล้อปมด้อย
ฉันจึงล้อปมด้อยของคนอื่นก่อน พยายามจับผิดคนอื่นตลอดเวลา
จะได้รู้สึกอยู่เหนือคนอื่น รู้สึกว่าตัวเองเก่งที่ทำอย่างนั้นได้

ฉันกลัวคนอื่นพูดข่ม ฉันจึงข่มคนอื่นก่อน
ไม่ว่าเรื่องนั้นฉันจะเป็นคนอวดก่อนก็ตาม
แต่ถ้าเพื่อนเกทับมาได้ ฉันก็จะโวยวายไร้เหตุผล
ใครพูดสิ่งดีๆ ฉันต้องคอยย้อน 'แล้วมึงล่ะ ทำได้หรอ?'
แน่นอนฉันทนไม่ได้ ที่เห็นคนอื่นดีกว่าตัวเอง

ฉันอิจฉาคนอื่น ถ้าฉันไม่ได้อะไร ฉันก็จะปัดแข้งปัดขา
ไม่ให้คนอื่นได้มัน 'กูไม่ได้ มึงก็ไม่ต้องได้'
ทั้งที่เรื่องนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย
แต่ฉันก็ทนไม่ได้ มันต้องทำอะไรบางอย่าง

ฉันกลัวโลกนี้ ฉันไม่กล้าอยู่ในโลกนี้ ฉันจึงมอมเมาตัวเองด้วยเหล้า ยา
ให้ตัวเองไม่มีสติอยู่ตลอดเวลา จะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรทั้งนั้น
จริงๆฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่ฉันใจไม่กล้าพอ
และที่สำคัญฉันจะอยู่เพื่อคอย รังแก ล้อเลียน ปัดแข้งปัดขาคนอื่น

จิตใต้สำนึกอย่างฉันไม่มีวันหมดไปจากโลก...หึ หึ หึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

จากบันทึกสารภาพครั้งนี้ทางตำรวจจิตใจได้ร่วมมือกับกระทรวงวิทย์ฯ และคณะแพทย์
เพื่อศึกษาอาการที่แสดงออกมาภายนอก แต่ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบันยังไม่สามารถทำได้
เนื่องจากตัวผู้ถูกสิงก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นแบบนั้น เนื่องจากถูกสิงมานานเกินไป
จึงใคร่วอนให้ผู้ที่ทราบบันทึกลับนี้ ระวังตัวเอง และคนใกล้ชิดอย่างให้มันเข้าสิงได้

ด้วยความปราถนาดีจาก กรมตำรวจจิตใจ

--------------------------
เรื่องสั้นแนวทดลอง