เราถูกปลูกฝังตั้งแต่เด็กว่า "เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก" นี่คือเรื่องจริง เราก็เลยตามหาแทบตาย ใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต เพื่อตามหาเพื่อนคนนั้น คนที่เป็นเพื่อนที่แท้จริง คนที่เป็นได้แทบทุกอย่างของเรา สำคัญเป็นคนที่ตายแทนเราได้ แต่...........หาเท่าไหร่ ก็หาไม่เจอ พอเวลาผ่านไป เราได้พบกับสัจจะธรรมของชีวิต เพื่อนตายที่เราคอยตามหา บัดนี้มีมากมายขึ้นทุกวัน เดี๋ยวคนนั้นรถชนตาย เดี๋ยวคนนี้มะเร็งเข้ามายิง คนนั้นตับแข็งตาย และตาย ตาย ตาย หลากหลายลีลาที่จะตาย ทำให้รู้สึกว่าเพื่อนเราค่อยๆตายกันไปที่ละคนๆ วันหนึ่งก็คงไม่พ้นเรา เมื่อเป็นอย่างนี้แล้วจะตามหาไปทำไมหล่ะเพื่อนตาย ออกตามหาเพื่อนกินกันดีกว่า โทรไปหาเพื่อนที่ยังไม่ตายบางคนก็รับสายแต่ไม่มีเวลาว่างเจอกัน งานยุ่งบ้าง ติดลูก ติดผัว ติดเมีย ติดคุกก็มี บางรายก็หายไปจากวงโครจร กว่าจะนัดเจอ กว่าจะรวมตัวกันได้มันช่างยากเย็นเหลือเกิน เรามาเจอกันหน่อยเถอะนะถ้ายังไม่ตาย มามะ มากินข้าวเป็นเพื่อนกัน มาพูดคุยสังสรรเล่ากันถึงคืนวันเก่าๆ มามะมาเจอกันจอกัน ก่อนถึงวันที่สื่อสารกันได้แค่ควันธูป ...............................โอ้หล่ะหนอ.............................จะบ้าตาย.....................................................