ก่อนนั้น...จากนั้น ในกระสวยของกาลเวลา
เขากำลังออกเดินทางด้วยกระสวยของเวลาที่จะพาเขาย้อนกลับไปสู่เส้นทางอันยาวนานเพื่อพบกับหลากผู้คน หลายชีวิตและเหตุการณ์ที่สายทางแห่งความเป็นผู้ใหญ่ได้พรากเรื่องราวอันสำคัญไปจากเขา
ก่อนนั้น...เขาเคยโผบิน หนุนแนบแอบอิงบนปุยเมฆ หยอกเอิญกับตะวันและโศกศานต์กับจันทร์ ดารา
ก่อนนั้น...เขาเคยรู้สำเนียงไพร เข้าใจภาษานก
ก่อนนั้น...ครั้งนั้น ที่เขายังเป็นเพียง “เด็กน้อย”
จากนั้น...สองตาเริ่มมืดบอด สองหูไม่อาจสดับฟัง เรียวปากไม่อาจเปล่งสำเนียงอันคุ้นชิน
จากนั้น...หมู่เมฆลอยล่องจากไปไกล กลายกลับเป็นความแตกต่าง ห่างเหินทั้งอาทิตย์ จันทรา
จากนั้น...มวลหมู่พรรณไม้แลฝูงวิหกต่างเงียบนิ่ง ไม่เอ่ยเอื้อนสำเนียงเสียงใด
ครั้งนั้น...คือช่วงเวลาที่เขาจากมา ครั้งนั้น เมื่อ “เด็กน้อย” กลับกลายเป็น “เขา”
เขาหลงลืม “สิ่งเหล่านั้น” เช่นเดียวกันเขาหลงลืม “เด็กน้อยคนนั้น”
หากวันนี้เขาจะกลับไปอีกครั้ง ไปหาเด็กคนนั้น...ไปสู่เด็กคนนั้น
กระสวยของเวลา เมื่อสิ้นลมหายใจสุดท้าย การเดินทางจะเริ่มต้น...อีกครั้ง...ตลอดกาล