4.3. นักปรัชญาบ้าหนังขอแย้งครั้งที่สอง

3.2. เพราะหนังชวนให้จินตนาการร่วมไปกับตัวละครในหนัง

อ่านข้อความต่อไปนี้ อ่านได้ความว่าอย่างไร ความเป็นรัฐชาติเป็นสิ่งสมมุติ แต่เดิมนั้นแผ่นดินเชื่อมต่อกันและไม่มีแนวคิดเรื่องดินแดนอธิปไตย ต่อมาเกิดแนวคิดขีดเส้นแบ่งดินแดนและสมมุติสิ่งที่เรียกว่าความเป็นชาติในดินแดนนั้นกดทับลงไปบนชุมชนย่อยต่างๆ ที่แต่เดิมไม่ได้มีสิ่งใดร่วมกันมาก่อน... แล้วข้อความต่อไปนี้ อ่านแล้วได้ความว่าอะไร

ทบทวนความจำสักนิดหนึ่ง คราวที่แล้วข้าพเจ้าพยายามตอบคำถามที่ว่าหนังเป็นศิลปะหรือไม่ ฮิวโก้ มุนสเตอร์เบิร์ก พยักหน้าเออออเห็นด้วย เพราะหนังมีวิธีเล่าเรื่องของตัวเองแบบที่สื่ออื่นทำไม่ได้ เช่น เล่าเรื่องย้อนหลัง ถ่ายภาพระยะใกล้ หรือแสดงเรื่องราวที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กันได้ แต่การกำเนิดของหนังที่มีเสียงพูดคลอไปด้วย ทำให้มีผู้ที่ผู้เปิดฉากโจมตีความเป็นศิลปะของหนังด้วยประเด็นใหม่ 1.3. ข้อกังขาของหนังมีเสียง

โฆษณาไทยในสมัยก่อน

คนถ่ายภาพหลายคนรวมทั้งข้าพเจ้า คิดว่าบทบาทของช่างภาพที่แท้จริงคือการเก็บช่วงเวลาแห่งปรากฏการณ์ที่กำลังอุบัติขึ้น ณ ช่วงเวลาหนึ่งให้กลายเป็นอมตะ ภาพของช่างภาพต้องปลุกเร้าความทรงจำ ณ ห้วงเวลานั้นอย่างเที่ยงตรง...