คลิปล้อเลียนที่ทำซ้ำกันเรื่อยๆ มีหลายตัวที่ดูกี่รอบกี่เวอร์ชันก็ยังฮา อย่างเช่น คลิปฮิตเลอร์จากหนังเรื่อง Downfall (http://fuse.in.th/blogs/trend/2964) แต่บางกรณีของคลิปล้อเ

เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนลูกศิษย์ของผมคนหนึ่งส่งงานมิวสิกวิดีโอมาให้ดูทางเฟซบุ๊ค ซึ่งตอนแรกผมเองก็ไม่ค่อยสนใจจะดูสักเท่าไร เพราะแอบงอนที่มันดันโดดวิชาผมไปทำเอ็มวีตัวนี้ (ฮา)

แม้ผู้คนส่วนใหญ่จะมีความเชื่อว่าแอนิเมชันคือ การ์ตูนเนื้อหาสดใสที่เหมาะสำหรับเด็ก แต่สำหรับคอหนังแล้ว คงรู้ดีว่าโลกนี้ไม่ได้มีเพียงแต่ผลงานของ Pixar หรือ Ghibli เท่านั้น แต่เรายังมีแอนิเมชันหลอนประสาทของ ซาโตชิ คง ผู้ล่วงลับ หรือแอนิเมชันเดนมาร์กเรื่อง Princess ที่ว่าด้วยอุตสาหกรรมหนังโป๊และการตามฆ่าล้างแค้น และรวมถึงผลงานของ เดวิด โอไรลีย์ (David O'Reilly) ที่เต็มไปด้วยความป่วงและความป่วยอย่างสุดขีด

ยุคนี้ใครๆ ก็พากันทำคลิปประเภทล้อเลียนกันออกมามากมาย บ้างก็ทำเล่นๆ บ้างก็กะว่าทำแล้วดังชัวร์ แต่จะล้ออะไรก็คงต้องคิดหน้าคิดหลังให้ดี ไม่งั้นอาจจะซวยไปตลอดชาติแบบแม่สาวนามว่า อเล็กซานดรา วอลเลซ คนนี้ได้ วอลเลซ เป็นนักศึกษาสาวอายุ 20 ปีที่มหาวิทยาลัย University of California, Los Angeles หรือ UCLA เธอได้โพสต์คลิปที่ชื่อว่า Asians in the Library เธอระบายว่ารำคาญพวกคนเอเชียที่มาคุยมือถือในห้องสมุดเสียเหลือเกิน นอกจากจะพูดด้วยท่าทีน่าหมั่นไส้สุดฤทธิ์แล้ว เธอดันล้อสำเนียงของพวกเขาอีกว่า "โอ้ ชิ้งฉ่อง ลิ้งหล่อง ติ๊งต่อง โอ้"

ช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้แวะเวียนไปที่หอศิลปะและวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร หรือที่รู้จักกันในนาม หอศิลป์กทม. มีโอกาสได้ชมนิทรรศการศิลปะที่น่าสนใจหลายชิ้นทีเดียว โดยเฉพาะงานด้านวิดีโอ เลยขอหยิบยกบางชิ้นมาแนะนำสู่ผู้อ่านนะครับนิทรรศการแรกที่ขอพูดถึงคือ ภูเขาไฟพิโรธ (A Ripe Volcano) งานวิดีโอและเสียงจัดวางของสองศิลปิน ไทกิ ศักดิ์พิสิษฐ์ และ ยาสุฮิโร โมรินากะ (Yasuhiro Morinaga) โดยมีตัวงานฉายด้วยสองจอคู่กัน มีความยาว 15 นาที

ท่านผู้อ่านที่ต้องโดยสารรถไฟฟ้า BTS หรือรถใต้ดิน MRT บ่อยๆ คงสังเกตความเปลี่ยนแปลงที่เพิ่งเกิดขึ้นในช่วงเดือนสองเดือนนี้ นั่นคือ ในที่สุดแล้วรถใต้ดิน MRT ก็ไม่อาจรอดพ้นการติดตั้งโทรทัศน์เพื่อฉายโฆษณาจนได้ (แบบเดียวกับที่ BTS ทำมาได้สักพักแล้ว)

ตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว จนถึงช่วงก่อนประกาศรางวัลออสการ์ (27 ก.พ.) หนึ่งในคลิปที่เราจะได้เห็นกันบ่อยที่สุดก็คือ คลิปประเภท 'ยำหนัง' นั่นเอง หมายถึงการนำฉากจากหนังเรื่องต่างๆ ของปี 2010 มายำรวมกันในคลิปเดียว ซึ่งก็มีหลายแบบ ตั้งแต่เน้นหนังแมส, เน้นหนังอินดี้, แบบที่พยายามยัดหนังเข้าไปให้มากเรื่องที่สุด หรืออีกแบบที่เลือกแต่หนังโดนๆ หรือฉากจี๊ดๆ มาคลิปเหล่านี้จริงๆ แล้วก็ไม่ได้ทำง่ายเลย มันต้องความพยายามและความอึดมากทีเดียว แถมยังต้องพิถีพิถันในการเลือกฉาก, การเชื่อมต่อภาพ, จังหวะของภาพ และการใส่เพลงประกอบ ฯลฯว่าแล้วเราลองมาดูตัวอย่างเด่นๆ ของคลิปยำหนังกัน