เชื่อว่าหลายคนเคยได้รับ ‘ของขวัญ’ ตั้งแต่ประเภทของเล็กๆ อย่างปากกาไปจนถึงขอมีค่าอย่างแหวนเพชร แต่ความรู้สึกก่อนหรือหลังจะได้ของชิ้นนั้น เราอาจแบ่งปันให้คนอีกหลายร้อยได้ร่วมประสบการณ์ประทับใจทั้งแบบเล็กๆ หรือใหญ่ๆ ดังเช่นบทความจากบล็อกของ ‘นางสาวดุ่บดั่บ’ และ ‘ธิติพงษ์’

‘ของขวัญ ชิ้นแรก’

“แม้ว่าความตื่นเต้นของการเปิดกล่องของขวัญที่ไม่รู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่จะเป็นความท้าทายที่สนุกสนาน
แต่เมื่อรู้แล้วว่าอะไรอยู่ข้างในก็ไม่มีอะไรให้ลุ้นและตื่นเต้นอีกต่อไป
ฉันจึงได้ค้นพบอีกเช่นกันว่า ของขวัญที่ดีที่สุด กลับคือ สิ่งที่อยากได้ที่สุดนั่นเอง”
‘นางสาวดุ่บดั่บ’

         เมื่อพูดถึงโอกาสพิเศษแห่งการมอบของขวัญ อันดับหนึ่งคงหนีไม่พ้นวันเกิดของท่านๆ เราๆ แต่บทความจากบล็อกนี้คือ การหยิบประสบการณ์ตอนอายุ 12 ขวบมาเล่าในรูปแบบบทสนทนาแบบกันเองในครอบครัวประกอบกับบรรยากาศอันอิ่มอุ่นชวนถวิลหาถึงอดีต โดยเป็นช่วงที่ผู้เขียนเริ่มคิดได้ว่า ‘วันเกิดไม่ใช่สิ่งสำคัญ' และเรียกร้องของขวัญแบบที่ตนเองต้องการมากกว่าการรอคอยให้สิ่งที่พ่อแม่หยิบยื่นให้ แต่ท้ายที่สุดสิ่งที่สำคัญให้ของขวัญอาจเป็นการมอบความสุขให้กับครอบครัว

 
Gift from a girl

         ส่วนงานจากบล็อกนี้เป็นการบอกเล่าความรู้สึกและความทรงจำเพียงช่วงสั้นๆ หลังจากได้รับพัสดุชิ้นหนึ่งซึ่งที่ระบุได้ว่าเป็นของขวัญจากหญิงสาวที่อยู่ต่างประเทศ แต่ผู้เขียนเลือกบรรยายเรื่องราวและบรรยากาศอย่างเชื่องช้า เลือกใช้ภาษาได้ละมุนจนทำให้คนอ่านจินภาพตามในจินตนาการได้อย่างชัดเจน บทความนี้จึงทำให้ผู้อ่านสัมผัสความรู้สึกได้หลายมุมมอง เช่น ความสุขใจอาจรอหยู่หลังความอดทน หรือ ความคิดถึงห่วงใยกันสามารถเป็นยารักษาความเหงาได้เป็นอย่างดี

http://saochingcha.blogspot.com/2009/02/gift-from-girl.html

“ไม่มีสิ่งใดที่น่าปรารถนากว่าการได้มาซึ่งสิ่งที่เรารอคอย เมื่อเรากำลังรอคอยอะไรอยู่
และเมื่อใดที่เราไม่ต้องรอคอย ความสุขที่เหนือกว่าก็คือการได้คือ การไม่ต้องปรารถนาอะไรอีกต่อไป”
‘ธิติพงษ์’

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=missdoobdub&month=04-2009&date=13&group=14&gblog=8