ถ้าเราเคยเห็นในหนังจักรๆ วงศ์ๆ หรือหนังขบวนการมนุษย์ไฟฟ้าห้าสี ที่จะมีสัตว์ประหลาดตัวยักษ์ใหญ่ปรากฏกายขึ้นมา บางคนก็อาจจะสงสัยว่า มันทำได้ยังไง?

            ไม่ใช่พวกช็อตแรกที่มันยืนตระหง่านหรอกนะครับ เพราะหลายๆ คนน่าจะรู้ดีว่า มันเกิดจากมุมกล้องที่เสยจากพื้น (คือตั้งกล้องที่พื้น แล้วยิงภาพขึ้นไปด้านบนซึ่งเป็นตัวคน) หรือการคุกเข่าที่พื้น แบบที่รายการทีวีเขาชอบทำกัน แต่ผมกำลังหมายถึงซ็อตที่มีเปรียบเทียบให้เห็นคนกับสัตว์ประหลาดยักษ์นั้น ว่ามันตัวใหญ่มโหระทึกขนาดไหน

             แน่นอนว่าในยุคนี้ ยุคที่บลูสกรีนสามารถไปหาซื้อได้แถวสำเพ็งหรือพาหุรัด การทำภาพแบบนี้ก็แค่ไปใช้กระบวนการโพสต์เอาได้ แต่ลองนึกภาพดูนะครับว่า ถ้าเราขี้เกียจ เอ๊ย ไม่ใช่สิ ถ้าหากแถวบ้านเราไม่มีร้านขายผ้าให้ไปซื้อผ้ามาทำบลูสกรีน แล้วเราจะสร้างภาพเหล่านี้ได้อย่างไร มีขั้นตอนง่ายๆ ที่ทำได้ครับ

             อย่างเช่นในหนังเรื่อง Lord Of The Ring เวลาที่โฟรโด้ซึ่งเป็นคนแคระอยู่กับแกนดอร์ฟ พ่อมดที่ตัวสูงชะลูด เขาก็ไม่ได้ไปใช้เทคนิคอะไรมากไปกว่ารูปแบบดั้งเดิม คือการให้คนที่เราต้องการให้ดูตัวใหญ่ อยู่ใกล้กับกล้อง แล้วให้คนที่ดูตัวเล็ก อยู่ไกลจากกล้อง (วิธีนี้เรียกว่า การถ่ายทำแบบ Force Perspective ที่มักจะนิยมใช้ในการถ่ายภาพนิ่ง) ยิ่งต้องการให้คนที่ดูตัวเล็กนั้นยิ่งเล็กเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องมีระยะห่างจากกล้องมากขึ้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องไม่ทำให้รู้สึกถึง space ระหว่างคนกับกล้องว่าห่างจริง เพราะมันจะทำให้แผนตบตาเสียหมด

             กล่าวง่ายๆ ก็คือ อย่าถ่ายให้เห็นพื้นนั่นเอง เพราะการถ่ายให้เห็นพื้นจะเป็นการยืนยันว่า ตัวละครทั้งสอง (คนตัวเล็กและคนตัวใหญ่) อยู่คนล่ะระนาบ (หรือแนว)เดียวกัน ตัวอย่างคลาสสิคของฉากทำนองนี้คือ ยักษ์อยู่ด้านหนึ่งของเฟรม และคนอยู่ด้านหนึ่ง อาจจะเห็นคนยืนอยู่เต็มตัวก็ได้ แต่ยักษ์จะเห็นเต็มตัวไม่ได้เลย อาจจะเห็นแค่ครึ่งตัวหรือแค่หน้าด้วยซ้ำ และตัวนักแสดงจะต้องไม่พยายามเอื้อมมือไปหาอีกฝ่ายด้วยนะครับ เพราะอันนี้ก็จะทำให้รู้ว่า space ห่างระหว่างคนทั้งสองจริงๆ เป็นอย่างไรอีกเหมือนกัน

            แต่จริงๆ แล้ว เทคนิคนี้ต้องอาศัยองค์ประกอบอื่นอีก เช่น การจัดฉาก อย่างเช่นฉากที่แกนดอร์ฟมาบ้านของโฟรโด้อะไรพวกนี้ บ้านก็จะต้องดูเล็กสำหรับแกนดอร์ฟ รวมไปถึงการใช้เลนส์เพื่อให้เกิดความต่าง เกิดการบิดเบือนของภาพมากยิ่งขึ้น แต่สำหรับคนทำหนังตัวเล็กๆ ที่มีแค่กล้องมินิดีวีตัวน้อยๆ ตัวเดียว ก็คงจะต้องทำอย่างที่ผมได้แนะนำไปน่ะแหละครับ

ตัวอย่าง การใช้ Force Perspective ของหนังเรื่องลอรด์ออฟเดอะริงค์ที่กล้องเคลื่อนที่ได้ด้วย